qums

ارزیابی اثر باکتریوفاژ اختصاصی در بهبود روند درمان زخم‌های عفونی شده با کلبسیلا پنومونیه در مدل موشی

Nikkhahi, Farhad and Javadi, Amir (2022) ارزیابی اثر باکتریوفاژ اختصاصی در بهبود روند درمان زخم‌های عفونی شده با کلبسیلا پنومونیه در مدل موشی. Masters thesis, qazvin university of medical sciences , qazvin,iran.

[img] HTML
Download (15kB)

Abstract

چکیده فارسی عنوان پایان‌نامه: ارزیابی اثر باکتریوفاژ اختصاصی در بهبود روند درمان زخم‌های عفونی شده با کلبسیلا پنومونیه در مدل موشی استاد راهنما: دکتر فرهاد نیکخواهی- گروه میکروب‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین Farhadnikkhahi@gmail.com سابقه و هدف: عفونت زخم سالانه در سراسر جهان، افراد زیادی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. عفونت زخم با عوامل باکتریایی متعدد می‌تواند تهدید کننده حیات بیمار باشد. باکتری‌های مختلفی می‌توانند عامل عفونت زخم باشند. از جمله این باکتری‌ها می توان به استافیلوکوکوس اورئوس، سودوموناس آئروژینوزا و اشریشیا کلای اشاره کرد. اما گزارشات سال‌های اخیر نشان دهنده افزایش شیوع کلبسیلا پنومونیه در موارد عفونت زخم می‌باشند. دارا بودن عوامل ویرولانس مختلف، از جمله کپسول، فیمبریه و سیدروفورهای جذب آهن و همچنین توانایی تولید بیوفیلم، این باکتری را به چالش جدی در بالین، تبدیل کرده است. از طرفی مقاومت‌های آنتی‌بیوتیکی گسترده که در مورد این باکتری گزارش شده است، خطری بزرگ برای سیستم بهداشت جهانی می باشد و می تواند به سرعت، درمان آنتی‌بیوتیکی علیه کلبسیلا پنومونیه را محدود کند. بنابراین، محققان روش‌های جدیدتری را برای کنترل عوامل عفونی مقاوم به دارو پیشنهاد می‌کنند. یکی از این عوامل، باکتریوفاژها هستند. باکتریوفاژها یا فاژها، ویروس‌هایی هستند که به باکتری‌ها حمله می کنند و آن‌ها را از بین می‌برند. فاژها برای باکتری‌ها اختصاصی هستند و نمی‌توانند آسیبی به فلور نرمال بدن و حتی سلول‌های یوکاریوت برسانند. این مطالعه با هدف جداسازی باکتریوفاژ موثر بر علیه کلبسیلا پنومونیه ویرولانت و مقاوم به چند دارو و بررسی اثر آن در محیط in vivo طراحی شد. روش بررسی: نمونه‌های کلبسیلا پنومونیه از زخم‌های عفونی جداسازی شد و پس از تعیین هویت فنوتیپی و ژنوتیپی، ویژگی‌های آن‌ها مورد بررسی قرار گرفت. حساسیت آنتی‌بیوتیکی سویه‌ها (به روش دیسک دیفیوژن) و همچنین توانایی تولید بیوفیلم آن‌ها (به روش میکروپلیت) ارزیابی شد. سپس ژن‌های ویرولانس سویه‌ها (به روش PCR) شناسایی شدند. ارتباط حضور ژن‌های ویرولانس و توانایی تولید بیوفیلم، و همچنین ارتباط تولید بیوفیلم و میزان مقاومت آنتی‌بیوتیکی بررسی شد. نهایتا یک سویه مقاوم به چند دارو و ویرولانت و دارای توانایی تولید بیوفیلم قوی انتخاب شد و در ادامه مطالعه برای جداسازی فاژ، استفاده شد. نمونه‌های فاضلاب به عنوان منابع فاژ، تهیه شدند. جداسازی فاژ با استفاده از روش‌های استاندارد ذکر شده، انجام شد. پس از تعیین میزبان فاژ (به روش spot test) و تعیین مورفولوژی آن (با استفاده از میکروسکوپ TEM)، تیتر فاژ تعیین شد و در نهایت اثر درمانی فاژ در مقایسه با آنتی‌بیوتیک جنتامیسین، در مدل حیوانی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: براساس نتایج تعیین هویت فنوتیپی و ژنوتیپی، تعداد 74 سویه کلبسیلا پنومونیه جداسازی شد. نتایج تعیین حساسیت آنتی‌بیوتیکی نشان دادند که تعداد 57 سویه، سویه مقاوم به چند دارو بودند. همچنین نشان داده شد که همه سویه‌های جداسازی شده، توانایی تولید بیوفیلم را داشتند و 53 سویه، تولید کننده قوی بیوفیلم بودند. شایع‌ترین ژن‌ها در میان ایزوله‌ها ژن‌های entB ، fimH ، mrkD و mrkA بودند. بین حضور ژن‌های fimH، mrkD، mrkA و wcaG و توانایی تولید بیوفیلم ارتباط معناداری وجود داشت (0.05 P<). همچنین، مقاومت به سفازولین، سفوروکسیم، سفوتاکسیم، سفتازیدیم، سفوکسیتین، سفپیم، تری متوپریم-سولفامتوکسازول و آمیکاسین در بین سویه‌های تولید کننده بیوفیلم، به طور معناداری، بالاتر بود (0.05 P<). باکتریوفاژ مورد استفاده در مطالعه، از نمونه فاضلاب بیمارستانی جداسازی شد. نتایج تعیین میزبان باکتریوفاژ نشان داد که این فاژ کاملا اختصاصی برای کلبسیلا پنومونیه مورد مطالعه بود و هیچگونه اثر لیتیکی بر روی سویه‌های استاندارد موجود در آزمایشگاه، نداشت. براساس مورفولوژی فاژ در عکس‌های میکروسکوپ الکترونی TEM (سر Icosahedral و دم طویل) احتمالا این فاژ از خانواده سیفوویریده می باشد. در مدل حیوانی این فاژ به خوبی عفونت زخم با کلبسیلا پنومونیه را درمان کرد و اثر درمانی آن قابل مقایسه با جنتامیسین بود. نتیجه‌گیری: با توجه به شیوع روز افزون مقاومت‌های آنتی‌بیوتیکی در بین سویه‌های کلبسیلا پنومونیه، و با توجه به ویژگی‌های مناسب و اثرگذاری باکتریوفاژ جداسازی شده در این مطالعه برای مقاصد فاژتراپی، مطالعات بیشتر بر روی این عوامل پیشنهاد می‌شود تا بتوان در آینده، از فاژتراپی به طور گسترده در درمان عفونت‌های مرتبط با باکتری‌های مقاوم به چند دارو، استفاده کرد. واژگان کلیدی: کلبسیلا پنومونیه، عفونت زخم، باکتریوفاژ، فاکتورهای ویرولانس، بیوفیلم، مقاومت آنتی‌بیوتیکی

Item Type: Thesis (Masters)
Subjects: R Medicine > RN Health > RN1001 Public Health
Divisions: University Thesis > Faculty of Medicine
Depositing User: Medicine School Students
Date Deposited: 30 Aug 2022 06:46
Last Modified: 30 Aug 2022 06:46
URI: http://eprints.qums.ac.ir/id/eprint/11811

Actions (login required)

View Item View Item